Avrupa Kültür Başkenti Cap ıstanbul yarışlarının ikinci etapında Sırma teknesini kullanan yarışçı Mathieu Girolet denize düştü. Yokluğu fark edildikten sonra iki saatlik arama kurtarma çalışmalarının ardından kayıp yelkenci arkadaşları tarafından bulundu. Yarışın 2.etabı durduruldu. Tüm tekneler dün depar verilen Cagliari ye geri döndüler. Yeniden hazırlıklar yapılıp pazar günü saat 11 de 2.etabın deparı yeniden verilecek..
Cap ıstanbul’da büyük kurtarma operasyonu…Teknesinden suya düşen Sırma teknesi skipperı Christophe Bouvet’yi bir başka yarışmacı Paul Mellhat, 4 saatlik bir operasyondan sonra buldu.
Sırma teknesi sponsorluğunda yarışan Christophe Bouvet, Cagliari’den verilen 2. etap startından sonra, yaklaşık 30 mil açıkta, hava kararırken denize düştü , yarış komitesi, yarışçılar ve ıtalyan Sahil Güvenlik güçlerinin ortak operasyonuyla 4 saat suda kaldıktan sonra kurtarıldı.
Yarış direktörü Christian Gout, olayı ve kurtarma operasyonunu şöyle anlatıyor:
“Saat 20.00 sularında yarışçılardan Matthieu Girolet’den bir VHF mesajı aldık, Matthieu Sırma teknesini geçtiğini, fakat teknenin tüm yelkenler açık yan yatmış vaziyette sürüklendiğini rapor etti. Sırma teknesine yaptığımız çağrıya cevap alamadık. Bu durumda; ya teknenin içindeydi ama bir nedenle çagrımıza cevap vermiyordu ya da denize düşmüştü. VHF sinyallerinden teknenin yerini tespit ettik ve komite teknesini artan fırtınaya rağmen Sırma’ya yönlendirdik. Eş zamanlı olarak tekneye en yakın konumda olan 3 yarışmacıyı da, 3 millik yarıçapında bir daire içinde aramalara başlamasını istedik. Kendimizi sürüklenmekte olan teknenin rüzgarüstü rotasına mevkilendirdik, tahminimiz teknenin, suya düşen yarışmacıdan daha hızlı ilerleyeceği yönündeydi. Tüm yarışçılar, yarışı bırakarak, 30 knot kafadan esen, sağanaklarda zaman zaman 40 knot’a çıkan rüzgara rağmen arama çalışmalarına başladılar.
2 saat sonra yarışçılardan Paul Meilhat Christophe’u suda gördü, yüksek dalgalara rağmen yanaşarak teknesine çekmeyi başardı ve ıtalyan Sahil Güvenliğine ait bir tekneye aktarılmasını sağladı. Olayın suyun nispeten az soğuk olduğu Akdeniz’de olması bizim için şans, Atlantik’te olsaydı herhalde farklı gelişirdi.
Tüm komite ve yarışçılar paniğe kapılmadan, soğukkanlılıkla önemli bir kurtarma operasyonu gerceklestirdik. Christophe önemli bir sok geçirdi ama sağlığı yerinde.
Yarış abandone edildi ve tüm filo Cagliari’ye geri döndü. ıkinci etabın start tarihine hep beraber karar vereceğiz.’’
Kurtarma operasyonunun detayları:
– Yarışçılardan Mathieu Girolet Sırma teknesine yanasarak kimsenin olmadığını komiteye bildirdi. Komite teknesi verilen pozisyona geldi ve bir şişme bot ile Phillipe Chapel Sırma’ya cıktı ve teknenin bos olduğunu bildirdi. Yarış Komitesinde görevli meteorolog Gerard Veniard’da tekneye çıktı ve teknenin Max Sea navigasyon ekranından seyir izini tespit etti ve Christophe’un teorik olarak denize düştüğü yeri saptanmasına yardımcı oldu. O sırada teknenin yakınında bulunan diğer yarışmacı Gildas Mahe devreye girerek, VHF’le olası koordinatları tüm filoya bildirdi.
– Gece 20.30’dan itibaren yaklaşık 2 saat tüm filo bildirilen koordinatlar arasında arama çalışmalarına devam etti. Yarış komitesinin talimatıyla tüm teknelerden ilk yardım füzeleri atıldı, bundaki amaç Christophe’a moral vermekti..
– Arama çalışmalarının 2. saatinde Paul Mellhat denizde sürüklenmekte olan Christophe’u gördü ve teknesine aldı.
Olayın kahramanı Christophe Bouvet: AıLEMı DÜşÜNÜP SON GAYRET YÜZDÜM
“Hava düzenli bir şekilde 20-25 knot esiyordu, giderek sertleşecek olan hava için hazırlıklarımı yaparken ani bir sağanakta rüzgar 45 knot’a cıktı ve tekne yan yattı bende teknenin üstünden uçtum, aslında bir ip parçasına tutunmuştum ama tekne doğrulunca balon yelken doldu ve bırakmak zorunda kaldım.
2 metrelik dalgalar vardı, üzerimde fazla olan giysileri çıkardım ve yardım beklemeye başladım, çok fazla deniz suyu yutuyor ve deniz anaları canımı yakıyordu. 2 saatin sonunda moralim bozulmaya başlamıştı, ta ki Paul’un teknesini görünceye kadar, o an ağlamak istedim ama ailemi düşünerek son gayret yüzmeye basladım, adeta bir dünya şampiyonu gibi.
Paul’un teknesine çıktığımda hala kendimi suyun içinde gibi hissediyordum, tüm enerjim bitmişti, yuttuğum deniz suları yüzünden de kusmaya başladım.
Hayatımı kurtaran tüm Figaro’culara , yarış komitesine kocaman bir teşekkür borçluyum.
Tabii bundan sonrası içinde düşünmemiz gerekecek, ufak bir kişisel sinyal vericiyi mutlaka taşımak gerekiyor, en hafif havada bile başınıza ne gelebileceğini kestirmek imkansız. Denizde çok kısa bir anda her şey felakete dönüşebiliyor. şanslıymışım filonun önlerindeydim ve arkadan gelen tekneler yarışı bırakıp yardımıma gelebildiler, eğer arkalarda olsaydım öndeki teknelerin 30 knot havada yardımıma gelmeleri oldukça zor olacaktı. Özellikle tüm yarışmacılara ve boş tekneme çıkarak, bilgisayarımdan rota izimi bularak olası mevkimi bildiren Gerard Veniard’a müteşekkirim.
Umarım organizatörler teknemi ıstanbul’a ulaştırırlar ve sponsoruma vaat ettiğim gibi ıstanbul Boğaz yarışına katılabilirim.’’
Her aşaması literatüre geçecek şekilde büyük bir planlama ve soğukkanlılıkla yürütülen bu operasyonun başarıya ulaşması, hakikaten denizci dayanışması konusunda gelecek dönemlere örnek oluşturacak.
