Hatırladığım kadarıyla yakın geçmişte, Milli Eğitim tarafından böyle bir uygulama başlatılmıştı ama devam ettirilemedi.
Kardeş okul; eğitim yılı içerisinde bazı konuları ve gereklilikleri kardeşçe paylaşmak, yardımlaşmak anlamına gelmektedir. Bu paylaşma ve yardımlaşma hiçbir okulun bütçesine dönük değildir tabi ki. En zengin okullar bile durumu iyi olmayan okullara destek çıkarken öncelikle araç-gereç, malzeme, kitap gibi ayni yardımları tercih etmektedir. Bütçelerindeki paralarını değil.
Bir süredir devam ettirmekte olduğumuz ‘Güneydoğu’daki okullara ayni yardım kampanyası’nda görüyoruz ki fiziki koşulları çok kötü olan okullar oldukça fazla. Özellikle köy okulları.
Büyük şehirlerde birçok zengin okul var. Zengin olmasa da zengin semp okulları var. Özel okullar, kolejler var. Özel okul gibi çalışan devlet okulları var. Velilerin varlıklı olmalarından beslenen okullar bunlar.
Maddi durumu iyi olan velilerin kendi okullarına yardımda bulunmaları gayet doğal bir durum ve olmalıdır da. Her ne kadar bu iş devletin işi dense de, Milli Eğitimin bütçesi okulların beklentileri, ihtiyaçları ve zorunlu ödenekleri karşısında kısıtlı kalmaktadır. Bu durumda, velilerin, belirlenen ihtiyaçlara belirli oranlarda katkı sağlamaları şarttır ve zaten de birçok yerde veliler bu şartı yerine getirmektedir.
Bu bahsettiklerim varlıklı smeptlerin okullarıdır. Bir de fakir smptlerin fakir okulları, fakir şehirlerin fakir okulları ve köy okulları var. Onlar hem Milli Eğitimin kısıtlı ödenekleri hem de veli desteğinden yoksunlukları nedeniyle zar zor şartlarda eğitim yapmaktadırlar.
ışte demek istediğim odur ki; maddi durumu biraz iyi olan her okul, fakir bir okulu kardeş okul edinse. En azından, her yıl sonunda, okuma kitabı olarak öğrencilere aldırılan hikaye-roman türü kitaplar okulda toplatılsa ve yeni eğitim yılı başında kardeş okula gönderilse ne iyi olur. Çünkü o kitaplar belli seviyelere göre alındığı için bir sonraki yılda öğrencinin
işine yaramıyacaktır. Ders kitaplarını her ne kadar devlet dağıtsa da, okullarda çeşitli okuma kitaplarına, bilgi kaynaklarına da ihtiyaç duyulmaktadır.
Yine kardeş okul öğrencileri birbirleriyle yazışarak bir manevi destek, bir kültür alışverişinde bulunurlar. Veya özel zamanlarda, milli bayramlarda, köyden kente davet edip getirdikleri öğrencileri aileler misafir ederler. Böylece o küçük öğrencilerin ufku, geleceğe bakışı değişir. Veya kardeş okul için her öğrenci bir silgi, bir kalem gönderir.
Mesela Keşan’daki bir ya da birkaç okul köylerinden birkaç okulu; Ankara’daki bir okul Siirt’teki bir okulu; Tarsus’taki bir okul x köyü okulunu; Kemer’deki bir okul kendi kırsalındaki bir köy okulunu kerdeş okul edinse ve bu kardeşlik Milli Eğitim tarafından benimsettirilse, yaygınlaştırılsa, kuşkusuz çok olumlu sonuçlar doğar böyle bir uygulamadan.
Yaygınlaştırılmış bir kardeş okul uygulamasının yansımaları toplumsal barış, toplumsal kalkınma, topumsal uygarlık, toplumsal sevgi, toplumsal mutluluk, toplumsal dayanışma, kısacası toplumsal bütünlük olacaktır.
