21 Ekim 2007. Bugün pusuya düşen bir askeri birliğin haberleri tüm ekranlarda yayılmış durumda. ılk haberlere göre15 şehit, onlarca yaralı ve kayıp.
Daha iki-üç hafta önce de pusuya düşerek şehit olan onlarca asker, korucu ve sivilin ateşi henüz sönmemişken bugünkü haberler Türkiye’nin artık taşıyamacağı boyuta ulaşmıştır.
Ekranlara çıkıp değerlendirme yapan, siyasi irade adına görüş belirten ya da eleştiri getiren herkesin dilinde bir söz dolaşıyor:
“Sözün bittiği yerdeyiz”.
Sözün bittiği yer bu mudur?
Sözün bittiği yer askerlerimizin, sanki 30 yıldır bu mücadelenin içinde değilmiş gibi, acemi bir görüntü içerisinde, pusuya düşürülerek, toplu halde şehit olduğu yer midir?
Yoksa sözün bittiği yer, terörle mücadelede ne yapacağı konusunda, terörün asıl kendisi olan ABD’nin ağzına bakıldığı yer midir?
Sözün bittiği yer, terörle mücadele konusunda, kamuoyunda kararsız bir irade serigileyen siyasi iradenin güç kazanması gerektiği nokta mıdır yoksa?
Bir-iki ay önce, yani Ramazan ayı boyunca türbanla yatıp türbanla kalkan bir Türkiye’yi izledi halk. Ramazan ayı bitti, türban konusu bir kenara bırakıldı, Anayasa tartışmaları rafa kalktı. Oysa o zaman da, öncesinde de, sonrasında da Türkiye’nin asıl meselesi terördü. Bunu bir kenara bırakıp üzerini balçıkla örtmeye çalışmak bu şehit haberleriyle sarsılmak noktasına getirecekti bizi. Türkiye suni gündemleri bırakıp gerçek sorunlarına eğilmek zorundadır. Dağda şehit düşen çocuklar hem türbanlı, hem de türbansız annelerin çocuklarıdır. Demek isterim ki ön planda olan terördür, askerlerimizin şehit olmamasıdır.
Başbakan ekranlardan açıklama yapıyor; medyayı bu konuyu acite edecek hale
getirmemesini söylüyor. Halkın bu konuyu bilmeye, bilgi sahibi olmaya hakkı yok mu yani? Birlik beraberlik günüdür diyor, haklı. Birlik beraberlik içindeyiz ama aynı zamanda da bir oyalamaca içinde değil miyiz?
Geçelim sınır otesi harekatı, sınırlarımız içinde bile ölen terörist değil,
askerlerimiz… Bu kadar mı aciz durumdayız?
Türkiye, ABD tarafından Irak bataklığına çekilmek isteniyor. Dün gece pusuya düşen askerlerin oradan geçeceği haberini PKK nasıl oluyor da haber alıyor ve pusu kuruyor. Benim anladığım kadarıyla her türlü askeri hareketlilik büyük bir gizlilik içinde yapılıyordur. Bir askeri sevkiyattan haberdar olanlar ve saldırı düzenleyenler varsa eğer burada bir bit yeniği vardır mutlaka. Bu tür saldırıların bizzat ABD kontrolunda olduğunu düşünmekten başka bir şey gelmiyor akla.
Bir vatandaş olarak isterim ki Devlet yetkilileri ABD’ye bu kadar çok gitmesin. Bu kadar çok akıl danışmasın. Türkiye terörle mücadele ederken (daha doğrusu etmezken), kamuoyuna ABD güdümünde hareket ediliyor intibaı verilmesin.
Dün gece, terörle çatışmalar içerisinde yıllarca görev yapmış olan emekli albay Erdal Sarızeybek’in açıklamalarını izledim televizyonda. “Biz asker olarak dağda teröristle çatışıyoruz, ama siyasi irade, yerde-aşağıda, terörle mücadele etmiyor” diyor. Doğru değil mi?
Türkiye son günlerde artan şehit sayısı, pusular, topluca ölen askerler sözün bittiği yer değil, hareketin başladığı yer olmalıdır. Bu iş terörün, PKK’nın işi olmaktan öte ABD’nin işidir. ABD Türkiye’yi Irak’a çekerek çıkmaza sokma çabası içindedir. Lütfen oyuna gelmeyelim.
