Sanat eğitimi almamış olan ressamın sezgisel çalışmalarını içeren katalog, uzmanların irdelemelerine, sanatçının tüm yaşamı boyunca gerçekleştirdiği suluboya ağırlıklı çalışmalara, eskizlere yer veriyor.
Ressam Arif Ziya Tunç, Ümit Soygeniş’in çalışmalarını kitabın irdeleme bölümünde şöyle değerlendiriyor :
‘Ümit’in natürmortlarında ve peyzajlarında, fırçasını kullanırken duyumsadığı coşkuyu ve heyecanı izleyici olarak bizler de duyumsarız. Işık ve gölge yoğunluklu, empresyonist tat sunan bu çalışmalar mor ve sarı ağırlıklıdır. Bu iki renk o kadar dengelidir ki sanki tüm çalışma bunlar üzerine yapılanmış gibidir. Işığın nesneler üzerindeki yansıması ile, ışıktan yoksun bölgeler arasındaki ışık-gölge ve renk kontrastı ile gerçeğe uyum yakalanmıştır.
Renklerdeki bu kontrast ilişkilerden görsel uyum çıkmıştır. Görsel uyumu sağlayan bir diğer estetik yaklaşım da, kompozisyonlarda – objelerin yerleştirilmesinde – kullandığı altın oran ölçüleridir. Çalışmaların çoğunda 1/3 lük ölçülerin kullanıldığını görüyoruz.
Örneğin ‘Kırmızı çiçekli vazo’ konulu çalışmasında 1/3 lük boşluğun yukarıda, ‘Vazo ve çiçekler’ konulu çalışmasında ise ağırlık resim yüzeyinin altındaki 2/3 lük bölümde yer almıştır. Resimlerinde derinlik kavramını, hem mimari perspektif ile hem de tekniğin getirdiği olanaklarla – ton, renk ve kapatma yöntemleriyle – etkin olarak vermiştir. Işık ve gölgenin girmesiyle de, resimler yüzeysellikten – biçimsellikten – çıkmakta, derinliği – formu – olan hacimsel yapıya dönüşmektedirler. Ümit’in suluboyalarını teknik açıdan çözümlemenin yanı sıra, onlarda anlatılmak istenenleri görebilmek de çok önemli. ılk anda gerçek dünyayı yansıttığını sandığımız bu resimler aslında Ümit’in, kendine özgü dünyasını yansıtmaktadırlar. Bunlar; renklerindeki berraklık ve kurgudaki doğallıkları nedeniyle, ferahlık – arınmışlık – duygusu uyandırarak izleyiciyi Ümit’in dünyasına taşıyan resimlerdir.’
