Bu kanun yasalaşalı üç hafta olmasına rağmen henüz şimdilerde tartışılmaya başlandı. Hrant Dink’in öldürüldüğü gün TBMM’den geçtiği için gölgede kalmış, Hrant Dink suikasti gündemdeki asıl mesele olmuştu.
Eski ve Yeni Petrol Kanunu arasındaki farklara bakıldığı zaman, Yeni Petrol Kanununda milli çıkarların üzerine çarpı konulduğu görülmektedir.
Milli çıkarları zedeleyen maddeler özetle şu şekildedir;
-Milli petrol şirketi olan TPAO’nun ayrıcalıklı haklarının kaldırılması;
-Yabancı şirketlere ruhsatlarla (petrol arama çıkarma izni) ilgili imtiyazlar getirilmesi;
-ışletmecilerden her ruhsat için yıllık olarak alınan Devlet hakkının düşürülerek yok denecek bir düzeye indirilmesi;
-Petrol şirketlerinin KDV ve Gelir Vergisinden muaf tutulması gibi…
Bir de şu cümle eklenmiş bulunuyor Yeni Kanuna,
Karalarda üretilen petrolden alınan Devlet hissesinin (üretilen miktara göre %2-12 arasında değişmektedir) % 50’si işletme ruhsatının bulunduğu ilin il özel idaresinin açtıracakları hesaba aktarılır.
……
Bu kanun milli çıkarlara ters düştüğü gerekçesiyle Cumhurbaşkanı tarafından onaylanmadı ve geri çevrildi. Umarım gerekli düzeltmeler yapılır.
Siz ülkenizdeki petrol, doğalgaz gibi yeraltı kaynaklarını başkalarının menfaatleri doğrultusunda kullanıma sunarsanız, milli petrol şirketinizi mağdur duruma getirirseniz, milli iradenin sorgulanması tartışmalarını yaratırsınız. Ve şu günlerde Türkiye bu konuyu tartışıyor. Umarım kamuoyu baskısı etkin olur.
Uğruna savaşlar yapılan, coğrafyalar değişen petrol konusunda, bu kadar bonkör, başkalarının çıkarı doğrultusunda bu kadar iyimser bir kanun yapılması kimin fikridir, iyi sorgulamak lazım. Petrolümüz var ya da yok, hiç önemli değil. Burada asıl önemli olan milli çıkarlara ne kadar sahip çıkıldığıdır.
Türkiye’de AB uyum yasaları hız kazandığından beri kamuoyu oldukça rahatsızdır. Ve bu rahatsızlıklardan kanun yapıcılar maalesef rahatsız değildir. Bu milleti temsil eden kişilerin, onay vererek kanunlaştırdıkları her maddeyi çok iyi irdelemeleri ve ona göre duruş sergilemeleri gerekiyor. Birilerinin işaret ettiği şekilde çıkarılan kanunlar bu ülkeyi güçsüz düşürmeye sebep olacaktır.
AB’nin eli ile Özelleştirme kapsamında satılan bankalarımızı;
Yabancıya mülk satışı kapsamında sahillerimiz başta olmak üzere satılan topraklarımızı;
Sınırları mayından arındırma kapsamında organik tarım maksadıyla Suriye sınırımızın 49 yıllığına yabancıların denetimine bırakılmak istenmesini;
Bu ülke için iyi gelişmeler olarak görebilecek kaç vatandaşımız çıkar acaba?
Aynı doğrultuda devam ediyoruz. Ve şimdi de Yeni Petrol Kanunu ile Devletin hak ve hukukunu yok etmeye çalışıyoruz.
Amaç TPAO’nun (Türkiye Petrolleri A.O.) özeleştirilmesi ise, devletinçıkarları korunarak yapılabilir bu işlem. Kaldı ki daha önce de bu konulara değindiğim gibi, petrol ve doğalgaz stratejik önemi olan değerlerdir ve milli olmalıdır. Devletin elinde olmalıdır, Devlet işletmelidir bu tür enerji kaynaklarını. TPAO milli petrol şirketi olarak kalmalıdır. Bununla
beraber, özellikle son 15-20 yılda çok fazla politize olmuş, siyasetin arpalığı haline gelmiş (bir zamanlardaki bankalar gibi) bir kurum olmaktan kurtarılarak yeniden yapılandırılması, üzerindeki hantallığı atması ve yeni ufuklara açılması şarttır TPAO’nun.
……
Devlet hissesinin yarısının, petrolün çıkarıldığı ilin özel idaresine bırakılmasına gelince;
Bu konuyu 19.10.2006 tarihinde yazdığım “Diyarbakır Belediye Başkanı Güneydoğu’nun Enerji Kaynaklarını Neden ıster?” başlıklı yazımda işlemiştim.
O yazının girişi şöyledir:
[ Diyarbakır Belediye Başkanı Osman Baydemir, Avrupa Parlamentosu’nda yaptığı konuşmada Ankara’yı yetkilerini paylaşmaya çağırdı. Baydemir, Batman’daki petrol rezervleri ve barajların yönetiminin yerel idarelere bırakılmasını talep etti. Milliyet-Hürriyet/19.10.2006]
Diyarbakır Belediye Başkanı o konuşmayı yapmış ve Avrupa Parlamentosu’nda alkışlanmıştır. Aslında AB temsilcileri seçtikleri figüranlara birtakım roller vermekte ve sonra da onları alkışlamaktadır. Yani orada Diyarbakır Belediye Başkanı, Avrupa Parlamentosunun istediği şekilde konuşmuştur.
Sonuç olarak Yeni Petrol Kanunu Avrupa Birliğinin istediği şekilde düzenlenmiştir.
Oynanmakta olan oyunları gören Türk halkı, son bir yıl içerisinde AB’ye şiddetle karşı durmaya başlamış, AB desteğini minimum düzeye çekmiştir.
AB sevdamıza devam edelim. Ama bu kadar taviz vererek değil. En azından geçici olarak da olsa AB üyeliğimizi dondurmak ve bir süre sakin kafayla düşünmek belki de en hayırlısı olacaktır.
Hiç kimse, kamuoyunda bu kadar rahatsızlık yaratan AB üyeliğinin, bu aşamadan sonra siyaset için prim getireceğini düşünmesin.
